Domme vragen van niet-moslims; hoe we online omgaan met vragen

9 juli 2015|Posted in: Blog, Column, Medium, Vrij werk

De afgelopen week vallen mij op sociale media een heleboel berichten op over “domme vragen die niet-moslims stellen over de islam”. Ik zie bijvoorbeeld klachten over “blanke mensen” die vragen of je water mag drinken tijdens de Ramadan of zich afvragen of moslima’s thuis ook hun hoofddoek dragen. Ik merk dat die berichten mij dwarszitten. Waarom heerst er zo’n negativiteit rondom niet-moslims die vragen stellen over de islam?

Die online klaagzang over niet-moslims die vragen stellen, verbaast mij. Voornamelijk als je in je achterhoofd houdt dat er op andere momenten klachten zijn over het feit dat mensen praten over de islam, maar geen interesse tonen om moslims te leren kennen. Ook ik schrik als ik in Linda Magazine lees dat maar vijf procent van de niet-islamitische Nederlanders open staat voor een ontmoeting met een moslim, maar als je wil dat mensen met je praten en niet over je, dan moet je hun vragen ook met respect behandelen.

Het antwoord op de vraag of een moslima thuis ook een hoofddoek draagt, mag voor de één voor de hand liggen zijn, voor de ander is het onbekend terrein. Natuurlijk kan ik mij voorstellen dat je moe wordt van het keer op keer beantwoorden van dezelfde vragen of dat je denkt dat het antwoord algemene kennis is, maar moeten we dat de persoon die zo’n vraag voor het eerst stelt kwalijk nemen? Daarbij worden niet alleen moslims geconfronteerd met terugkerende vragen. Ook vegetariërs moeten keer op keer opnieuw uitleggen wat ze wel en niet eten en waarom ze hebben gekozen voor een vlees-vrij leven. Wellicht simpelweg omdat elke vegetariër zijn keuze op een andere manier invult en er andere beweegreden voor heeft. De één eet wel vis, omdat die niet opgehokt leven. De ander niet. En zo verschilt ook elke moslim van de ander.

Is het daarom niet beter om de vragensteller te omarmen in plaats van weg te duwen door hem of haar online belachelijk te maken? Ik denk namelijk dat we anders niet moeten klagen dat mensen niet meer met ons praten, maar over onsAls mijn niet-islamitische vrienden tenslotte dergelijke berichten op Facebook en Instagram zien, dan denken ze de volgende keer wel twee keer na voordat ze een vraag stellen over de islam. Simpelweg omdat ze bang zijn dat het misschien gezien wordt als een domme vraag en zij daarmee het onderwerp van het volgende bericht worden dat viraal gaat.

Zelf probeer ik altijd in mijn achterhoofd te houden dat er niet zoiets bestaat als een domme vraag zolang het een oprechte vraag is. Ik probeer dan ook altijd de interesse van mensen positief te benaderen. Ik zie het als een kans om uit te leggen wat ik doe en waarom. En in sommige gevallen hoop ik zelfs een klein beetje hun perspectief te veranderen. Gewoon door een extra kleur aan hun spectrum toe te voegen; mijn kleur. Ik moet tenslotte ook met enige regelmaat uitleggen dat ik voor mijn colleges Islam & Arabisch naar de universiteit ga en niet naar de moskee, dat ik geen Marokkaans vriendje heb en dat de islam bestuderen niet gelijk staat aan bekeren.

Natuurlijk kan ik geïrriteerd reageren omdat het elke keer dezelfde vragen en vooroordelen zijn. Ik zou hen die mij vragen stellen belachelijk kunnen maken, omdat het antwoord op hun vragen voor mij zo overduidelijk is, maar wat zou ik daarmee bereiken. Door uit te leggen wat ik doe en waarom, bereik ik hopelijk meer. Ik zou dan ook willen pleiten om oprechte vragen ook op een oprechte manier te behandelen. Anders moeten we niet verbaasd zijn dat er over ons gepraat wordt en niet met ons.

Ramadan

Leave a Reply


You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*