Reisblog #17 ‘Ze zal je niet herkennen’

28 juli 2011|Posted in: Blog

‘We zullen ervoor zorgen dat je dik terug komt bij je moeder’, zegt de man in het Koerdische pak tegen mij, ‘ze zal je niet meer herkennen’. ‘Mijn moeder wil me helemaal niet dik terug zien’, sputter ik nog even tegen. Maar het heeft geen zin. De mooiste en grootste kippenbout wordt op mijn bord geschoven. Ookal heb ik net al een heel bord met rijst en kip achter de kiezen, dit stukje vlees kan ik – als gast – niet weigeren.

Volgens mij zijn alle Koerden van nature een goede gastheer of gastvrouw. Als je komt lunchen worden de heerlijkste lekkernijen geserveerd. Kip uit de oven met rijst, verschillende soorten vers fruit en kleurrijk Iraans snoepgoed. Er is altijd voldoende in huis voor onverwachtse gasten, zoals ik. Tijdens zo’n lunch eet ik over het algemeen veel te veel, omdat ik alles wat op tafel staat wil proeven. De kip smaakt bij elk gezin anders. Net zoals de rijst overigens.

Als ik er zelf niet voor zorg dat ik tijdens een Koerdische lunch veel te veel eet, dan zorgen de Koerden er wel voor. Tijdens een gemiddelde lunch wordt je bord minstens twee keer vol geschept. En weigeren is simpelweg geen optie. Het is een belediging voor de gastheer of gastvrouw. Dus na een rijstlunch eet ik nog een extra kippenbout, om elf uur ‘s avonds nuttig ik nog een tweede bord avondeten en Iraanse snoepjes weiger ik nooit. Als ik over drie nachtjes weer terug ben in Nederland zal ik dus moet ik afkicken van de enorme maaltijden. Dat jullie het alvast weten.

Leave a Reply


You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*